in

Iz ponora užasa ustaškog stratišta proizašle su druge strahote, druge ubice i njihove nevine žrtve

Ima naroda koji nedovoljno poznaju svoju prošlost, ali nema naroda koji kao Srbi znaju svoju pogrešnu istoriju
Nadežda Vinaver

Fotografije: Muzej žrtava genocida, Vojni muzej, Dokumentacije „Novosti“ i „Borbe“, iz knjige Nikole Nikolića „Jasenovački logor“, Vikipedija, Tanjug, AP i EPA

•  U okolini Bjelovara, ustaše i pripadnici Mačekove Hrvatske seljačke stranke već 28. aprila pobili  1941. su u selu u Gudovcu 300 srpskih seljaka. To ubistvo smatra se  danom prvog masovnog pokolja Srba u NDH

•  O Jadovnu se malo zna jer je bilo potpuno izolovano, postavljene su bodljikave žice u više redova u bespuću! „Rijetki su znali gde se nalazi. Znalo se samo: na Velebitu. Bilo je obavijeno šutnjom i tajnom. …. Istinu o njemu logoraši su odnosili sa sobom u okolne jame i ponore“, jer iz tog logora niko nije preživeo.

•  Posebno obeležje zločina su  deca. Već i sama činjenica da je tu postojao i logor dece, svrstava ga u zločine van svih kategorija u ljudskoj istoriji. Logor za srpsku decu osnovan je 11. jula 1942. godine u hrvatskom gradiću Jastrebarsko. Od 23.858 dece, u logorima stradalo njih 11.000. To predstavlja 366 školskih odeljenja od 30 učenika

•  Poseban vid jasenovačke  tragedije jeste u zabrani na sećanje na žrtve, zabrane od strane vlasti: da ih pisci ne pominju, da ih enciklopedije ne pominju, da ih vojska ne pominje, da ih vajari ne vajaju, da ih slikari ne slikaju, da ih pesnici ne opevaju. A ostali Srbi? – Srbi da zaćute, da zaneme

•  Svojim nastupima Vili Brant i Angela Merkel ničim nisu relativizovali  odgovornost Nemaca – kao što su to činili neki umni i visokopozicionirani Hrvati, od Josipa Broza do ovih sadašnjih, govoreći o „dva kamiona ustaša“, ili „grupici frankovaca“

•  Ne predlaže Katolička crkva da  Stepinac  bude eventualno pomilovan za zločine čiji je bio pokrovitelj, nego  da  bude svetac. I to u ime istog boga i žrtava i zločinaca.

Pratite nas i putem iOS i android aplikacije